Yakınınız işitme cihazı kullanmak istemiyorsa ne yapabilirsiniz?

Sofrada herkes gülüyor ama bir kişi sohbete katılamıyor. Telefon çalıyor, o duymuyor. Televizyonun sesi komşuya kadar ulaşıyor. Ona yardımcı olmak istiyorsunuz ama ne zaman "İşitme testi yaptıralım" dediğinizde karşılık hep aynı: "Benim kulağımda bir şey yok." Eğer bu satırlar size tanıdık geliyorsa yalnız değilsiniz. İşitme kaybı olan pek çok kişi, bunu kabul etmekte yıllarca direnebiliyor. Bu yazı, o direncin arkasındakini anlamanıza ve doğru yaklaşmanıza yardımcı olmak için yazıldı.

Neden direniyor olabilir?

Direnç çoğu zaman inatçılık değildir; altında bir duygu vardır. Nedeni anlamak, doğru cümleyi kurmanın ilk adımıdır.

• Yaşlandığını kabul etmek istememek: İşitme cihazı birçok kişi için "yaşlılık" demek
• Damgalanma korkusu: İnsanların kendisine farklı bakacağı endişesi
• Kaybı fark etmemek: Beyin yavaş değişime uyum sağladığı için kişi gerçekten "iyi duyduğunu" düşünebilir
• Önceki kötü deneyim: Kötü ayarlı ya da rahatsız eden bir cihaz denemiş olabilir
• Maliyet ve karmaşıklık kaygısı: Pahalı olduğunu, kullanmayı beceremeyeceğini düşünebilir
• Cihazın işe yaramayacağına inanmak

Konuyu nasıl açmalı?

Kural basit: Suçlamayın, somut ve sıcak olun. "Hiç duymuyorsun artık!" cümlesi savunmaya geçmesine neden olur. Bunun yerine kendi duygunuzu ve gözleminizi anlatın.

1. 01

   Doğru anı seçin

   Kalabalıkta ya da tartışma anında değil, sakin ve baş başa kaldığınız bir zamanda konuşun.

2. 02

   Kendi cümlenizle başlayın

   "Seninle sohbet etmeyi çok seviyorum, bazen seni anlamakta zorlandığımı düşünüyorum" gibi ifadeler daha az savunma yaratır.

3. 03

   Somut örnek verin

   "Geçen hafta bayramda torunun sana bir şey sordu, duymadığını fark ettim" gibi örnekler suçlayıcı olmadan konuyu açar.

4. 04

   Cihazı değil testi önerin

   "Birlikte basit bir kulak kontrolü yaptıralım, ben de yanında olurum" demek, küçük bir ilk adım için kolay bir davettir.

Ücretsiz denemenin rolü

İkna etmeye çalışırken en büyük engel, ortada somut bir deneyim olmamasıdır. Hiç cihaz takmamış biri için "duymak" soyuttur. Ücretsiz deneme bu engeli kaldırır: Satın alma baskısı olmadan, gerçek hayatta bir cihazın nasıl hissettirdiğini görebilir. Torunun sesini, mutfaktaki kuş sesini ya da televizyonu kısık sesle anlayabildiğinde çoğu kişi kendi kararını kendi verir. Yakamoz İşitme'de ölçüm sonrasında uygun cihazı ücretsiz deneyebilirsiniz. Denemek bir karar değil, bir bilgi edinme yoludur.

Müşterilerimizin paylaştığı yorumlarda da buna benzer hikayeler var: Önce cihaz kullanmak istemeyen yakınlarının zamanla cihazı kulağından çıkarmaz hale geldiğini anlatanlar oluyor. Bu her zaman böyle olmayabilir; ama doğru ayar, sabır ve anlayışla ilk direnç çoğu zaman yumuşar.

Kaçınmanız gerekenler

• Başkalarının yanında "Duymuyor" diyerek konuşmak
• Sesinizi bağırarak yükseltmek; bu bazen iletişimi bozar, bunun yerine yüzünüze bakarak yavaş ve net konuşun
• Onun adına randevu alıp haber vermeden götürmeye çalışmak
• Cihazı "yaşlılık işareti" gibi sunmak
• Bir kerede ikna edilmesini beklemek; süreç birkaç görüşme alabilir

İlk adımı küçük tutun

Önce ölçüm yapılmasını isteyin. Test sonucu gözle görülür bir grafik sunar ve "duyuyorum" ile "duymuyorum" tartışmasını objektif hale getirir. Sonuçta tıbbi bir inceleme gerekirse KBB hekimine yönlendirilir. Cihaz gerekiyorsa ücretsiz deneme ile devam edilir, karar yakınınıza bırakılır. Milas'ta merkezimiz ve Emek şubemiz aile bireyleriyle birlikte gelen kişileri sakin bir ortamda karşılar. Dilerseniz önce siz bize yazıp nasıl bir yol izleyeceğinizi sorabilirsiniz.

Cihaz olmadan da iletişimi kolaylaştırmak

İkna süreci devam ederken günlük iletişimi kolaylaştırmak hem yakınınızın hem sizin yorgunluğunuzu azaltır. Konuşmadan önce dikkatini çekin, yüzü size dönükken ve ışığın yüzünüze vurduğu bir yerde konuşun. Televizyon ve radyo gibi arka plan seslerini kapatın. Cümleleri yavaş ve net kurun, bağırmak yerine ses tonunuzu alçak ve açık tutun. Anlamadığında aynı cümleyi tekrar etmek yerine farklı kelimelerle söyleyin.

Kalabalık ortamlarda, örneğin bayram sofralarında, yakınınızın yanına oturun ve sohbetin özetini kısaca aktarın. Bu küçük destekler onu dışlanmış hissetmekten korur. Öte yandan yakınınız bir gün "Belki bir bakayım" dediğinde bunu abartmadan, sevinçle ama sakin karşılayın. Karar onun olduğunda cihazı benimsemesi çok daha kolay olur.